خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوی این دون گدا آنشاه کی رو میکندالتفاتی از سگش میخواهم او کی میکند
۲
میتوانستم کز او احوال دل گیرم ولیگفتگو آن تند خوبا چون منی کی میکند
۳
در شب تاریک زلفش صد هزاران همچو منگم کند گر دل یکی را جست‌وجو کی میکند
۴
از سر کویش کجا من میتوانم پا کشیداین سر سودا پرستم ترک او کی میکند
صفحهٔ ۱ از ۲