خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برون آی و خورشید رخ بر افروزشب فرقت ماست مشتاق روز
۲
ز هجر تو تا چند سوزد دلمجمالی بر افروز و هجران بسوز
۳
فراق تو تاکی گهی وصل همهمه شب مده گاه شب گاه روز
۴
دلا وصل و هجران شب و روزیستگهی این گهی آن بساز و بسوز
صفحهٔ ۱ از ۲