خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دلم مهر ماهروئی بسدر سر از عشق‌های و هوئی بس
۲
آب چشم و هوای دل داریآتش عشق و خاک کوئی بس
۳
چون مرا نیست تاب بزم وصالسر کوئی و جستجوئی بس
۴
بخیال از وصال خرسندمز آب دنیا مرا سبوئی بس
صفحهٔ ۱ از ۲