خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای رهنمای گم شدگان اهدنا الصراطوی چشم راه روان اهدنا الصراط
۲
در دوزخ هوا و هوس مانده‌ایم زارگم کرده‌ایم راه جنان اهدنا الصراط
۳
بگذشت عمر در لعب و لهو بی خودیشاید تدارکی بتوان اهدنا الصراط
۴
ره دور وقت دیر و شب تار و صد خطرمرکب ضعیف و جاده نهان اهدنا الصراط
صفحهٔ ۱ از ۳