خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سر خسته‌ات بیا دم نزعتا ترا سر نهم بپا دم نزع
۲
تا که جانرا بپایت افشانمقدمی رنجه کن بیا دم نزع
۳
زندگی را ز سر دگر گیرمپرسشی گر کنی مرا دم نزع
۴
آرزوی دل آن بود ای جانکه به بینم رخ ترا دم نزع
صفحهٔ ۱ از ۲