خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دل تنگم خموشی می‌کند انبار حرفمحرمی کو تا بگویم اندک از بسیار حرف
۲
حرف‌های پختهٔ سنجیده دارم در درونگر به نطق آیم توانم گفت صد طومار حرف
۳
محرمی خواهم که دریابد به حدس صایبشاز لب خاموش من بی‌منت اظهار حرف
۴
حال دل از چشم گویا فهمد آنکش دیده هستعاشقان را نیست جز از چشم گوهربار حرف
صفحهٔ ۱ از ۴