خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذاب قلبی من اشتیاق لقاکحسرت وصل می‌بریم بخاک
۲
بر سر آتش تو می‌سوزیمدر هوای تو می‌شویم هلاک
۳
چون ضروریست سوختن ما رااحرق ارواحنا بنار هواک
۴
می‌دهیم از پی صال تو جاناهدانا ربنا سبیل رضاک
صفحهٔ ۱ از ۲