خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی بود دل زین چنین گردد خنکجانم از برد الیقین گردد خنک
۲
وارهم ز اغیاد و گردم مست یارخاطرم از آن و این گردد خنک
۳
جان بمهر او دهم تا دل مرازان عذار آتشین گردد خنک
۴
بر فراز آسمان‌ها پا نهمتا دل من از زمین گردد خنک
صفحهٔ ۱ از ۳