خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب‌ها حدیث زلف تو تکرار می‌کنمتسبیح روز وصل تو بسیار می‌کنم
۲
چون دم زند صباح ز انوار طلعتتجان را ز عکس روی تو گلزار می‌کنم
۳
از پای تا به سر همه تن دیده می‌شومجان را به دیده قابل دیدار می‌کنم
۴
از غمزهٔ نگاه تو بیهوش می‌شومدل را ز چشم مست تو هشیار می‌کنم
صفحهٔ ۱ از ۴