خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذرهٔ درد بر آن مایهٔ درمان بردنبه ز کوه حسناتست بمیزان بردن
۲
ایستادن نفسی نزد مسیحا نفسیبه ز صد ساله نمازست بپایان بردن
۳
یک طوافی بسر کوی ولی اللّهیبه ز صد حج قبولست بدیوان بردن
۴
تا توانی اگر از غم دگران برهانیبه ز صد ناقه حمراء بقربان بردن
صفحهٔ ۱ از ۳