خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نخست آید بدل پیک شنیدنکشد آنگه شنیدن سوی دیدن
۲
بصیرت را چو دیدن حاصل آیدرسیدن را رسد وقت رسیدن
۳
رسیدن چون شود حاصل روانرارسد هنگام واصل را ندیدن
۴
چو از دیدار واصل بسته شد چشمشود هم بسته از دیدن رسیدن
صفحهٔ ۱ از ۴