خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رای فرزانه چو باشد رخ خوبان دیدنشادی هر دو جهان در غم اینان دیدن
۲
توبه از زهد و ریا کردن و می نوشیدندر خرابات مغان جلوهٔ ایمان دیدن
۳
رقم عیش از آن صفحهٔ عارض خواندنحال آشفته در آن زلف پریشان دیدن
۴
کردم از پیر سؤالی ز جمال ازلیمیتوان گفت در آئینه خوبان دیدن
صفحهٔ ۱ از ۲