خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکه هستش از ذکا در قبهٔ سر مشعلهبایدش جز سعی در دانش نباشد مشغله
۲
هر کرا دادند گوش و هوش عقلی بایدشدر ره دین طی کند در هر نفس صد مرحله
۳
گر ترا فهم درستی هست و طبع مستقیممکر خود را در ره دنیا بجنبان سلسله
۴
حیف باشد بهر دنیا صرف کردن نقد عمرهست دنیا نزد عارف جیفهٔ در مزبله
صفحهٔ ۱ از ۳