خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ندارم خان و مانی حسبی اللهنخواهم آب و نانی حسبی الله
۲
من از کون و مکان بیزار گشتمشدم در لامکانی حسبی الله
۳
جهانرا خط بیزاری کشیدمچو خود گشتم جهانی حسبی الله
۴
بستی طرفی از جان و نه از دلنه دل خواهم نه جانی حسبی الله
صفحهٔ ۱ از ۳