خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق حبیب را بود بر دل من عنایتیهرنفسی بمحنتی می کندم رعایتی
۲
شکر که در ره هدی کوچه غلط نمیکنممیرسد از جناب او هر نفسی هدایتی
۳
چشم خوشش دهد مرا لحظه بلحظه ساغریلعل لبش کند بمن هر نفسی عنایتی
۴
موی بموی خط او نکتهٔ از کتاب حسنعشق مرا و حسن اوست سورهٔ یوسف آیتی
صفحهٔ ۱ از ۴