خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۹۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد وصل او دلم خوشنود دارد اندکیمژدهٔ صحت مرض را سود دارد اندکی
۲
زان جفا جو گرچه میدانم نمی‌آید وفاخاطرم را وعده‌اش خوشنود دارد اندکی
۳
گرچه بر دور رخش خوش مینماید خط سبزصفحهٔ دلرا غبارآلود دارد اندکی
۴
میکشم هر چند آه سرد تا خالی شودباز می‌بینم دلمرا دود دارد اندکی
صفحهٔ ۱ از ۳