خلوتی با سلمان ساوجی
قطعه شمارهٔ ۵۹
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فراز تخت معانی چو کوس فضل زنم سبق ز جمله اقران خود مرا باشد
۲
عنایت و کرمت گر شود پذیر فتار سپهر در صدد بندگان ما باشد
۳
برای یک دو سه بی دست و پای گاه سخن مرا چه رنجه کنی این سخن روا باشد
۴
که از مکاره عنف توام عنا آمد هم از مکارم لطف توام شفا باشد
صفحهٔ ۱ از ۲