خلوتی با سلمان ساوجی
قطعه شمارهٔ ۱۱۲
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قوی و بزرگ و سرافراز و سرخ رو ناگه به آرزوی تو برخاستم ز مسکن خویش
۲
چو در جناب تو آمد شدم دراز کشید برفت آب و هوس کم شد و ندامت پیش
۳
روا مدار کنون باز پس روم ز درت به خود فرو شده گریان و سر فکنده به پیش
صفحهٔ ۱ از ۱