خلوتی با سلمان ساوجی
قطعه شمارهٔ ۱۲۸
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خداوندی که از دریای خاطر دم به دم در ثنایت عقدهای در مکنون آورم
۲
هر زمان بهر عروس مدحت از کان ضمیر قطه‌ای چون قطعه یاقوت بیرون آورم
۳
از کمال فسحت ملک تو چون رانم سخن نقص‌ها در ملک جمشید و فریدون آورم
۴
خسروا نگذاشت درد پا که بهر دستبوس روی چون دولت به درگاه همایون آورم
صفحهٔ ۱ از ۲