خلوتی با سلمان ساوجی
شمارهٔ ۴۲ - در مدح سلطان اویس
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سحرگهی که چمن، شمع لاله در گیردسمن به عزم صبوحی پیاله برگیرد
۲
جهان پیر چون نرگس، جوان و تازه شودهوای جام و نشاط قدح ز سر گیرد
۳
چو مرغ عیسی اگر لعبتی ز گل سازیز اعتدال هوا حکم جانور گیرد
۴
مشابه گل زرد فلک شور گل سرخنخست تیغ برآرد، دگر سپر گیرد
صفحهٔ ۱ از ۹