خلوتی با سلمان ساوجی
بخش ۱۲ - بوسه بر باد (۲)
فراق نامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
که آب روان بخش در جویباربه پرورد سرو سهی در کنار
۲
اگر بر سرش تند بادی گذشت دل نازک آب آشفته گشت
۳
چو سر بر کشید و فرو برد پای زبر دست گشت و شدش دل ز جای
۴
به دل گفت کز آب من برترم چرا منت او بود بر سرم
صفحهٔ ۱ از ۵۲