خلوتی با سلمان ساوجی
بخش ۱۴ - بوسه بر باد (۴)
فراق نامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از آن پس چو آمد به شاه آگهی کز آن دانه در صدف شد تهی
۲
چو ابر از دل آتشین آه زد دو دریا بر آورد و بر ماه زد
۳
چو گل جامه را کرد صد جای چاک چو باد صبا بر سر افشاند خاک
۴
نشسته ملک بر سر خاک او کنان نوحه بر سروچالاک او
صفحهٔ ۱ از ۴۵