خلوتی با سلمان ساوجی
بخش ۳۶ - غزل
جمشید و خورشید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای صبا خیز و دمی دامن خرگه بردار گوشه ابر نقاب از رخ آن مه بردار
۲
آن سمن رخ به وثاق دل ما می‌آید خار این راه منم خار من از ره بردار
۳
صد رهت جان به فدا رفت و نیفتاد قبول سر نهم بر سر کویت سرم از ره بردار
۴
می‌برد باد سحر پی به سر کوی حبیب ای دل خسته پی باد سحرگه بردار
صفحهٔ ۱ از ۶