خلوتی با رهی معیری
پشیمانی
غزلها - جلد چهارم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل زودباورم را به کرشمه‌ای ربودیچو نیاز ما فزون شد تو به ناز خود فزودی
۲
به هم الفتی گرفتیم ولی رمیدی از مامن و دل همان که بودیم و تو آن نه‌ای که بودی
۳
من از آن کشم ندامت که تو را نیازمودمتو چرا ز من گریزی که وفایم آزمودی
۴
ز درون بود خروشم ولی از لب خموشمنه حکایتی شنیدی نه شکایتی شنودی
صفحهٔ ۱ از ۲