خلوتی با اقبال لاهوری
بخش ۱۷۲ - حیات جاوید
پیام مشرق
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گمان مبر که به پایان رسید کار مغانهزار بادهٔ ناخورده در رگ تاک است
۲
چمن خوش است ولیکن چو غنچه نتوان زیستقبای زندگیش از دم صبا چاک است
۳
اگر ز رمز حیات آگهی، مجوی و مگیردلی که از خلش خار آرزو پاک است
۴
به خود خزیده و محکم چو کوهساران زیچو خس مزی که هوا تیز و شعله بی‌باک است
صفحهٔ ۱ از ۱