خلوتی با اقبال لاهوری
بخش ۶ - غزل سرای و نواهای رفته باز آور
زبور عجم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غزل سُرای و نواهای رفته باز‌آوربه این فسرده‌دلان حرفِ دل‌نواز آور
۲
کِنشت و کعبه و بتخانه و کلیسا راهزار فتنه از آن چشمِ نیم‌باز آور
۳
ز باده‌ئی که بخاکِ من آتشی آمیختپیاله‌ئی بجوانانِ نو نیاز آور
۴
نئی که دل ز نوایش بسینه می‌رقصدمئی که شیشهٔ جان را دهد گداز آور
صفحهٔ ۱ از ۲