خلوتی با اقبال لاهوری
بخش ۷۷ - فرشته گرچه برون از طلسم افلاک است
زبور عجم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فرشته گرچه برون از طلسم افلاک استنگاه او بتماشای این کف خاک است
۲
گمان مبر که بیک شیوه عشق می بازندقبا بدوش گل و لاله بی جنون چاک است
۳
حدیث شوق ادا میتوان بخلوت دوستبه ناله ئی که ز آلایش نفس پاک است
۴
توان گرفت ز چشم ستاره مردم راخرد بدست تو شاهین تند و چالاک است
صفحهٔ ۱ از ۲