خلوتی با اقبال لاهوری
بخش ۹۴ - زندگی در صدف خویش گهر ساختن است
زبور عجم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زندگی در صدف خویش گهر ساختن استدر دل شعله فرو رفتن و نگداختن است
۲
عشق ازین گنبد در بسته برون تاختن استشیشهٔ ماه ز طاق فلک انداختن است
۳
سلطنت نقد دل و دین ز کف انداختن استبه یکی داد جهان بردن و جان باختن است
۴
حکمت و فلسفه را همت مردی بایدتیغ اندیشه بروی دو جهان آختن است
صفحهٔ ۱ از ۲