خلوتی با اقبال لاهوری
بخش ۴۹ - سحر با ناقه گفتم نرم تر رو
ارمغان حجاز
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سحر با ناقه گفتم نرم تر روکه راکب خسته و بیمار و پیر است
۲
قدم مستانه زد چندان که گوئیبپایش ریگ این صحرا حریر است
صفحهٔ ۱ از ۱
ارمغان حجاز