خلوتی با اقبال لاهوری
بخش ۱۲۴ - نگاهم زآنچه بینم بی نیاز است
ارمغان حجاز
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگاهم زآنچه بینم بی نیاز استدل از سوز درونم در گداز است
۲
من و این عصر بی اخلاص و بی سوزبگو با من که آخر این چه راز است؟
صفحهٔ ۱ از ۱