خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به مهر مادر گیتی مکش رنج امید اینجاکه خونها می‌خورد تا شیر می‌گردد سفید اینجا
۲
مقیم نارسایی باش پیش از خاک گردیدنکه سعی هر دو عالم چون عرق خواهد چکید اینجا
۳
محیط از جنبش هر قطره صد توفان جنون داردشکست رنگ امکان بود اگر یکدل تپید اینجا
۴
گداز نیستی از انتظارم بر نمی آردز خاکستر شدن گل می‌کند چشم سفید اینجا
صفحهٔ ۱ از ۳