خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگاه وحشی لیلی چه افسون کرد صحرا راکه نقش پای آهو چشم مجنون کرد صحرا را
۲
دل از داغ محبت گر به این دیوانگی بالدهمان یک لاله خواهد تشت پرخون کرد صحرا را
۳
بهار تازه‌رویی حسن فردوسی دگر داردگشاد جبهه رشک ربع مسکون کرد صحرا را
۴
به پستی درنمانی گر به آسودن نپردازیغبار پرفشان هم دوش گردون کرد صحرا را
صفحهٔ ۱ از ۳