خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وصف لب توگر دمد ازگفتگوی ماگردد چوگوهر آب‌گره درگلوی ما
۲
ای دربهار و باغ به سوی توروی مانام تو سکهٔ درم‌گفتگوی ما
۳
بحریم ونیست قسمت ما آرمیدنیچون موج خفته است‌تپش موبه موی ما
۴
از اختراع مطلب نایاب ما مپرسبا رنگ و بو نساخت‌گل آرزوی ما
صفحهٔ ۱ از ۳