خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۳۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نی‌ام آنکه به جرأت وصف لبت رسدم خم و پیچ عنان ادبز تاً‌مل موج گهر زده‌ام در حسن ادا به زبان ادب
۲
ز حقیقت حرمت و پاس حیا به مزاج غرض‌هوسان چه اثرکه‌گرسنهٔ نان طمع نخورد قسم نمک سر خوان ادب
۳
اگرت ز تردد ننگ طلب دل جمع شود سر و برگ غناز غبار کساد متاع هوس نرسی به زیان دکان ادب
۴
قدمت زه دامن شرم نشد که به معنی کعبه نظر فکنیبه طواف در تو رسد همه‌کس چو تو پا نکشی ز مکان ادب
صفحهٔ ۱ از ۲