خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سیرگاه امر تحیر مقدم استآیینه‌شخص و صورت این‌شخص مبهم است
۲
دنی آه در جگر نه رخ یاردر نظردر حیرتم‌که زندگی‌ام از چه عالم است
۳
وضع فلک ز ششجهت آواز می‌دهدکای بیخبر بلند مجین پایه‌ات خم است
۴
عمری زخود روی‌که به فرسودگی رسیچون خامه لغزشت به زمینهای بی‌نم است
صفحهٔ ۱ از ۳