خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - هنگام نهضت عباس‌شاه غازی طاب‌ثراه از خراسان و ماندن محمدشاه غازی نورالله مرقده فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنچه من بینم به بیداری نبیندکس به خوابزانکه در یکحال هم در راحتم هم در عذاب
۲
گاه‌گریم چون صراحی‌گاه خندم چون قدحگاه بالم چون صنوبرگاه نالم‌چون رباب
۳
بر به حال من یکی بنگر به چشم اعتبارتا شوی آگه‌که ضد از ضد ندارد اجتناب
۴
گریم و درگریهٔ من خنده‌ها بینی نهانخندم و بر خندهٔ من‌گریها یابی حجاب
صفحهٔ ۱ از ۱۰