خلوتی با سعدی
حکایت شمارهٔ ۱۴
باب چهارم در فواید خاموشی
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناخوش‌آوازی به بانگِ بلند قرآن همی‌خواند. صاحبدلی بر او بگذشت، گفت: تو را مُشاهره چند است؟ گفت: هیچ. گفت: پس این زحمتِ خود چندین چرا همی‌دهی؟ گفت: از بهرِ خدا می‌خوانم. گفت: از بهر خدا مخوان.
۲
گر تو قرآن بر این نَمَط خوانیببری رونقِ مسلمانی
صفحهٔ ۱ از ۱