خلوتی با سعدی
حکایت شمارهٔ ۱۰
باب هفتم در تأثیر تربیت
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فقیره درویشی حامله بود، مدّت حمل بسر آورده و مر این درویش را همه عمر فرزند نیامده بود.
۲
گفت: اگر خدای عز ّو جل مرا پسری دهد، جز این خرقه که پوشیده دارم هر چه در ملک من است ایثار درویشان کنم.
۳
اتفاقاً پسر آورد و سفره درویشان به موجب شرط بنهاد.
۴
پس از چند سالی که از سفر شام باز آمدم به محلت آن دوست برگذشتم و از چگونگی حالش خبر پرسیدم.
صفحهٔ ۱ از ۳