خلوتی با سعدی
حکمت شمارهٔ ۱۸
باب هشتم در آداب صحبت
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خشمِ بیش از حد گرفتن وحشت آرد و لطفِ بی وقت هیبت ببرد. نه چندان درشتی کن که از تو سیر گردند و نه چندان نرمی که بر تو دلیر شوند.
۲
دُرشتی و نَرمی به هَم دَر بِه استچو فاصد که جَراح و مَرهَم نِهْ است
۳
دُرشتی نگیرد خِرَدمَند پیشنه سُستی که ناقص کُنَد قَدرِ خویش
۴
نه مَر خویشتن را فُزونی نَهدنه یکباره تَن در مَذلت دَهد
صفحهٔ ۱ از ۲