خلوتی با سعدی
حکمت شمارهٔ ۵۲
باب هشتم در آداب صحبت
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خردمندی را که در زمرهٔ اجلاف سخن ببندد شگفت مدار، که آواز بربط با غلبهٔ دهل بر نیاید و بوی عنبر از گند سیر فرو ماند.
۲
بلند آواز نادان گردن افراختکه دانا را به بی شرمی بینداخت
۳
نمی‌داند که آهنگ حجازیفرو ماند ز بانگ طبل غازی
صفحهٔ ۱ از ۱