خلوتی با سعدی
حکمت شمارهٔ ۸۲
باب هشتم در آداب صحبت
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حلم شتر چنان که معلوم است اگر طفلی مهارش گیرد و صد فرسنگ برد، گردن از متابعتش نپیچد. اما اگر دره‌ای هولناک پیش آید که موجب هلاک باشد و طفل آنجا به نادانی خواهد شدن، زمام از کفش در گسلاند و بیش مطاوعت نکند که هنگام درشتی ملاطفت مذموم است و گویند دشمن به ملاطفت دوست نگردد بلکه طمع زیادت کند.
۲
کسی که لطف کند با تو خاک پایش باشوگر ستیزه برد در دو چشمش آکن خاک
۳
سخن به لطف و کرم با درشتخوی مگویکه زنگ خورده نگردد به نرم سوهان پاک
صفحهٔ ۱ از ۱