خلوتی با کسایی
دیده و اشک
دیوان اشعار
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو دیدهٔ من و از دیده اشکِ دیدهٔ منمیانِ دیده و مژگان ستارهوار پدید
۲
به جَزع ماند یک بر دگر سپید و سیاهبه رشته کرده همه گرد جَزع مروارید
صفحهٔ ۱ از ۱
دیوان اشعار