خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در تماشایی‌که باید صد مژه بالا شکستخواب غفلت چون نگه مارا به چشم‌ما شکست
۲
شوق بیتاب و قدم لبریزجوش آبلهتاکجاهابایدم مینا به پر پا شکست
۳
خاک‌گردیدیم و از ذوق طلب فارغ نه‌ایمنام در پرواز آمد تا پر عنقا شکست
۴
عالمی را حسرت آن لعل درآتش نشاندموج‌گوهر خار در پیراهن دریا شکست
صفحهٔ ۱ از ۳