خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون حبابم، شیشهٔ دل هر کجا خواهد شکستآن سوی نُه محفل امکان صدا خواهد شکست
۲
ناتوانی گر به این سامان بساط‌آرا شودعالمی طرف کلاه از رنگ ما خواهد شکست
۳
سعی افسر گر سر ما را ز سودا وانداشتآبله در دامن تسلیم پا خواهد شکست
۴
صبر کن ای شیشه بر سنگ جفای محتسبگردن این دشمن عشرت، خدا خواهد شکست
صفحهٔ ۱ از ۳