خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۷۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه ما را صراحی نه پیمانه ایستدل و دیده غوغای مستانه ایست
۲
ز دل ششجهت شیشه‌ها چیده‌اندجهان حلب خوش پریخانه‌ایست
۳
به هرگردبادی‌کزین دشت و درتامل کنی هوی دیوانه ایست
۴
گر این است سنگینی خواب ماخروش قیامت هم افسانه ایست
صفحهٔ ۱ از ۳