خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۷۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برچهرهٔ آثارجهان رنگ سبب نیستچون آتش یاقوت‌که تب دارد و تب نیست
۲
وهم‌است‌که در ششجهتش ریشه دویده‌ستسرسبزی این مزرعه بی‌برگ‌کنب نیست
۳
چشمی به تأمل نگشوده‌ست نگاهتبروضع جهان‌گر عجبت نیست عجب نیست
۴
تا زنده‌ای امید غنا هرزه خیالی‌ستاین آمد ورفت نفست غیرطلب نیست
صفحهٔ ۱ از ۳