خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۷۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خلق را بر سرهر لقمه ز بس سرشکنی‌ستناشتاگر شکنی قلعهٔ خیبر شکنی‌ست
۲
مگذر از ذوق حلاوتکدهٔ محفل دردناله‌پردازی نی عالم شکرشکنی‌ست
۳
نفس از ضبط تپش معنی دل می‌بنددگوهرآرایی این موج به خود درشکنی‌ست
۴
صد قیامتکده در پردهٔ حیرت داریممژه برهم زدن ما صف محشر شکنی‌ست
صفحهٔ ۱ از ۳