خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۷۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جای آرام به وحشتکدهٔ عالم نیستذره‌ای نیست‌که سرگرم هوای رم نیست
۲
گره باد بود دولت هستی چو حبابتا سلیمان نفسی عرصه دهد خاتم نیست
۳
چمن ازغنچه به‌هر شاخ سرشکش‌گره استمژهٔ اهل طرب هم به جهان بی‌نم نیست
۴
هیچ دانا نزند تیشه به پای آرماز بهشت آنکه برون آمده‌است آدم نیست
صفحهٔ ۱ از ۳