خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۷۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
راحت کجاست گر دلت از خویش رسته نیستدرآتش است نعل سپندی‌که جسته نیست
۲
جز وحشت از متاع جهان برنداشتیمبر ما مبند تهمت باری که بسته نیست
۳
دیوانهٔ تصرف دشت محبتمخاری نیافتم‌که به پایی شکسته نیست
۴
صد رنگ جیب غنچه وگاب واشکافتیمرنگینیی به الفت دلهای خسته نیست
صفحهٔ ۱ از ۳