خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۷۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این‌زمان یک طالب‌مستی درین میخانه نیستآنکه‌گرد باده‌گردد جز خط پیمانه نیست
۲
از نشاط‌دل چه می‌پرسی‌که مانند سپندغیر دود آه حسرت ریشهٔ این دانه نیست
۳
اضطراب دل چو موج ازپیکر ما روشن استطرهٔ آشفتگی را احتیاج شانه نیست
۴
هرقدر خواهد دلت اسباب حسرت جمع‌کنچون‌کمان اینجا به‌جز خمیازه‌رخت‌خانه نیست
صفحهٔ ۱ از ۳